Zagnięcia i poszukiwania osób

Każda sytuacja związana z niespodziewanym zniknięciem bliskiej osoby jest inna; różnią się jej przyczyny, konteksty, okoliczności i wiele innych czynników. Natomiast zdenerwowanie, strach i niepewność związane z tą sytuacją, ma miejsce zawsze. W naszym biurze detektywistycznym zajmujemy się sprawami związanymi z zaginięciami. Możesz więc zgłosić się do nas po pomoc. .

Co zrobić w przypadku zaginięcia bliskiej osoby?

Po pierwsze należy podkreślić, że zasada mówiąca o odczekaniu 48 godzin przed zgłoszeniem zaginięcia jest błędna - wcale nie ma takiego wymogu. Wręcz przeciwnie - jeśli podejrzewamy, że osoba znajduje się w niebezpieczeństwie, powinniśmy poinformować o tym odpowiednie organy jak najszybciej. Zwykle pierwszym miejscem, na które udajemy się w celu zgłoszenia zaginięcia, jest posterunek policji. Służby te mają możliwość szybkiego działania. Z takimi sprawami zgłosić można się również do fundacji zajmującej się sprawami osób zaginionych, a także oczywiście do biura detektywistycznego takiego, jak nasze.

 

Ograny wykonujące czynności poszukiwawcze, niezależnie od tego czy są to funkcjonariusze policji, czy prywatni detektywi, muszą mieć pełen ogląd na sytuację. Podczas zgłaszania sprawy należy więc podać nie tylko dane personalne poszukiwanej osoby, ale też jak najwięcej szczegółów dotyczących jej, jak i kontekstu całej sytuacji. Wygląd, cechy szczególne, sposób ubioru to jedne z najważniejszych informacji, pozwalających na identyfikację, bardzo przydatne są również zdjęcia (bez filtrów). Inne pomocne informacje to te na temat przedmiotów, jakie osoba zaginiona mogła mieć ze sobą w momencie zniknięcia, leków bądź substancji, jakie mogła przyjmować, dane na temat grupy krwi czy też udziału na różnego rodzaju portalach społecznościowych.

 

Samodzielnie możesz za to skontaktować się z innymi bliskimi i znajomymi poszukiwanej osoby, poinformować ich o zaistniałej sytuacji oraz poprosić o wszelkie możliwe informacje, które mogą pomóc w sprawie. Warto też zostawić swoje dane kontaktowe na wypadek, gdyby takie informacje pojawiły się w późniejszym terminie. Samodzielnie można też przygotować plakaty i nagłośnić sprawę w mediach społecznościowych, angażując tym samym w poszukiwania większa liczbę osób.

Czym właściwie jest zaginięcie i jakie jego rodzaje wyróżniamy?

Poniżej znajdują się informacje na temat tego, co na temat zaginięć mówią przepisy. Zgodnie z zapisami, jakie znajdziemy w Zarządzaniu nr 124 Komendanta Głównego Policji, zaginięciem nazywamy zdarzenie o charakterze nagłym, które uniemożliwia ustalenie miejsca pobytu danej osoby, ani zapewnienie tej osobie ochrony życia, zdrowia oraz wolności. Zdarzenie to wymaga też podjęcia kroków, których celem jest odnalezienie tej osoby i udzielenie jej pomocy. Przepisy wyróżniają trzy kategorie, do których "klasyfikuje się" osoby zaginione. Od tego, do jakiej kategorii zostanie przydzielona dana sytuacja, zależy rodzaj czynności podejmowanych w następstwie zgłoszenia.

Kategoria I

Do tej grupy przydzielane są osoby, które zaginęły nagle, a za przyczynę zniknięcia wskazuje się podejrzenie popełnienia przestępstwa przeciwko ich zdrowiu, życiu lub wolności. Często są to sytuacje wymagające natychmiastowej reakcji, odnalezienia danej osoby i udzielenia jej potrzebnej pomocy. W szczególności do tej kategorii zaliczane są przypadki, w których:

  • istnieje realne podejrzenie próby samobójczej
  • osoba zaginiona ma poniżej 15 lat, a jej zniknięcie zgłoszone jest po raz pierwszy
  • osoba zaginiona wymaga pomocy i opieki innych osób ze takich powodów, jak wiek, choroby, upośledzenie umysłowe bądź inne zakłócenie czynności psychicznych.

Kategoria II

Do kategorii drugiej należą przypadki, w których dana osoba nagle opuściła miejsce swojego pobytu, ale nie ma przesłanek do konieczności udzielenia jej pomocy w trybie natychmiastowym. Przydziela się tu sytuacje, w których:

  • dana osoba już przed zaginięciem okazywała niezadowolenie z sytuacji, w której się znalazła (sprawy rodzinne itp.), wyrażała chęć opuszczenia miejsca swojego pobytu bądź zabrała ze sobą rzeczy osobiste
  • osoba opuściła miejsce uprzedniego pobytu z własnej woli
  • nie istnieją przesłanki pozwalające na sklasyfikowanie sytuacji jako należącej kategorii I lub kategorii III.

Kategoria III

Do tej kategorii zalicza się kilka grup osób zaginionych. Są to:

  • osoby małoletnie, które opuściły miejsce swojego przebywania z własnej woli – innymi słowy, samowolnie i nie po raz pierwszy oddaliły się z domu rodzinnego, domu dziecka, ośrodka opiekuńczego bądź innej placówki, w której mieszkają lub przebywają na podstawie orzeczenia sądowego. Nie są to przy tym ani sytuacje, w których występują przesłanki z kategorii I oraz II, ani sprawy dotyczące osób pozbawionych wolności.
  • osoby pełnoletnie, których oddalenie się od miejsca pobytu może mieć związek z takimi sytuacjami, jak przymusowe umieszczenie ich przez uprawnione do tego organy w ośrodku psychiatrycznym, domu opieki społecznej, środowiskowym domu samopomocy lub podobnej placówce. Oddalenie się od miejsca pobytu również w tej sytuacji jest samowolne; nie istnieją też przesłanki z poprzednich kategorii.
  • osoby małoletnie, których zniknięcie związane jest z tak zwanym “porwaniem rodzicielskim”, czyli sytuacji, w której jedno z rodziców bądź opiekunów bez woli i wiedzy drugiego wywozi lub zatrzymuje dziecko ze sobą na stałe, a tym samym pozbawia drugiego rodzica kontaktu z nim. W tej sytuacji również nie mogą istnieć przesłanki z kategorii I.

Jak przebiegają poszukiwania?

W przypadku sklasyfikowania sytuacji jako należącej do kategorii pierwszej, czynności poszukiwawcze rozpoczynane są niezwłocznie - są to bowiem sprawy, w których osoba zaginiona może wymagać natychmiastowej pomocy. W pozostałych sytuacjach zastosowanie mogą mieć jednak inne procedury.

 

Jednymi z pierwszych czynności jakie wykonuje się podczas poszukiwań jest zbadanie miejsca, w których zaginiona osoba była widziana po raz ostatni, a także tras jakimi mogła podróżować. Jeśli to możliwe, zabezpiecza się również nagrania z monitoringu. W zależności od sytuacji, może zaistnieć też konieczność zabezpieczenia znalezionych na miejscu śladów - przedmiotów, odcisków palców czy nawet próbek DNA.

 

Funkcjonariusz bądź detektyw przeprowadzający poszukiwania rozmawia również z bliskimi zaginionego oraz osobami, które widziały go po raz ostatni. Sprawdzone zostaną również takie miejsca, jak szpitale czy izby wytrzeźwień.

Poszukiwania prowadzone przez biura detektywistyczne

Warto pamiętać, że prywatnych detektywów nie obowiązują takie same procedury co do z kolejności i zakresu podejmowanych działań, jak ma to miejsce w przypadku funkcjonariuszy policji. Detektyw w swojej pracy może więc wykorzystywać różne metody - również te niekonwencjonalne (oczywiście w granicach prawa). W przypadku biur detektywistycznych liczy się indywidualne podejście do sytuacji, z którą zgłaszają się do nich Klienci. Kolejny raz należy więc podkreślić fakt, jak ważne jest przedstawienie jak najszerszego kontekstu całej sytuacji.

Zapraszamy do kontaktu!